و خرافات آن را مىپوشاند ، اما به هنگامى كه تند باد حوادث و طوفانهاى بلا مىوزد اين پرده‌ها كنار مىروند و نور فطرت آشكار مىگردد و مىدرخشد ، درست در همين حال است كه خدا را با تمام وجود و با اخلاص كامل مىخوانيد ، خدا نيز پرده‌هاى بلا و رنج و مصيبت را از شما دور مىسازد كه اين گشودن پرده‌هاى رنج ، نتيجه گشوده شدن پرده‌هاى غفلت است ( توجه داشته باشيد در آيه تعبير به كشف الضر شده است كه به معنى كنار زدن پرده‌هاى مشكلات است ) . ولى هنگامى كه طوفان فرو نشست و به ساحل آرامش باز گشتيد ، از نو همان غفلت و غرور ، و همان شرك و بت پرستى خودنمايى مىكند . در آخرين آيه مورد بحث ، پس از ذكر دلائل منطقى فوق و روشن شدن حقيقت ، با لحنى تهديد آميز چنين مىگويد : « نعمتهايى را كه به شما داده‌ايم كفران كنيد و چند روزى از اين متاع دنيا بهره مند شويد ولى به زودى خواهيد دانست » نتيجه و پايان كارتان چيست ( * ( لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ) * ) . اين درست به آن مىماند كه انسان شخص متخلف و منحرفى را با دلائل مختلف ، نصيحت و ارشاد كند و سرانجام چون امكان دارد اين نصايح و اندرزها در او اثر نكند با يك جمله تهديد آميز گفتار خود را پايان مىدهد و مىگويد : با توجه به اين مطالبى كه گفتم باز هم هر چه از دستت بر مىآيد بكن ولى نتيجه كارت را به زودى خواهى ديد . بنا بر اين « لام » در « ليكفروا » لام امر است ، امرى كه براى تهديد بيان شده ، همانند « تمتعوا » كه آن هم امر است به عنوان تهديد ، با اين تفاوت كه « ليكفروا » صيغه غائب است و « تمتعوا » مخاطب ، گويى نخست آنها را غائب فرض كرده ، مىگويد اينها بروند و همه اين نعمتها را كفران كنند ، و با اين